Hakuna Matata

Goedemorgen,

Het was een heel vroege ochtend, tegen de klok van vijf uur, plaatselijke tijd zes uur, werden we wakker gemaakt. We hadden beiden zeer redelijk geslapen, een bed in een vliegtuig is toch echt wel fijn en zorgt er toch echt voor dat je iets minder brak op je bestemming aankomt. We hebben ongeveer 6 uurtjes geslapen en dat is best prima.

Gisterenavond waren we redelijk bijtijds op de luchthaven, doordat we businessclass vlogen konden we 4 uur vooraf al inchecken. We hebben de koffers afgegooid, voor de balie nog staan wisselen want Jeff zn koffer was te zwaar en mijne kon nog wel wat gewicht gebruiken. Bij KLM/Kenya Airways mag je dus niet middelen. Achteraf gezien helemaal gek want Jeff ging maar net de 23kg overheen terwijl we 32kg mee mogen nemen. Iets met dyscalculie denk ik zomaar.

Doordat we businessclass vlogen mochten we ook door de snelle rij bij de security. Een tip, neem geen watjes op oliebasis (om je make-up te verwijderen) mee, dat scheelt veel wachttijd. Daarna zijn we naar de KLM lounge gelopen en hebben we een drankje gepakt. De handbagage, we hebben naast 2 kleine tasjes ook een flinke tas met medicijnen mee, hebben we in een kluisje gezet, zodat we wat rond konden lopen. Boven in de lounge op het terras was het lekker rustig en daar hebben we een tijdje gezeten.

Daarna zijn we wat over de luchthaven gaan wandelen en hebben we met onze Amexpassen beiden 2 pakketjes opgehaald. Omdat we 2,5 uur moeten wachten in Kenia voor onze overstap leek het ons slim om wat voor ontbijt te hebben als we daar geen tijd voor hadden en wat te drinken is nooit weg. Omdat we nog meer dan een uur te overbruggen hadden en onze tassen nog in de KLM-lounge stonden zijn we daar nog even naar teruggegaan, hebben we wat gegeten en zijn we daarna gaan boarden.

Boarden was echt een ongeregeld zooitje. Geen aparte rij voor businessclass, geen logica en eerst aantonen waar je heen ging en of je een visum nodig had oid (nee) en daarna weer je boardingpass laten zien om aan board te mogen. Gelukkig hadden we wel twee ruime plekken en konden we heerlijk zitten. Nog voordat we waren opgestegen kwamen ze langs met het menu en wat we wilden eten. We zaten naast 2 Italianen en de mozzarella bleek Feta te zijn... de manier waarop dat gezegd werd... wij houden van Italianen en hun eetcultuur. Jeffs romige risotto, ik durfde het niet aan en de Italianen ook niet, was droge rijst met droge erwten. Ik had vlees en dat was van betere kwaliteit. Het dessert, kaas, vers fruit en een taartje was van betere kwaliteit. Zeker het fruit.

Vrijwel meteen daarna hebben we ons klaargemaakt voor de nacht, de matrassen op onze stoelen gelegd, deze plat uitgeschoven en zijn we gaan slapen. We hebben dusdanig lang geslapen dat we het ontbijt hebben overgeslagen. Zelfs Jeff sliep overal doorheen.

We waren vrij snel uit het vliegtuig en moesten toen gaan zoeken naar de volgende vlucht. We hadden ruim 2 uur maar nog geen boardingpass. Op Schiphol kon dat niet geregeld worden en ook online totaal geen optie. We moesten dit bij de gate regelen in Kenia. Dat duurde en duurde en duurde. Voor ons stonden Britten, hun koffers waren niet doorgelabeld en zonder visum konden ze die niet ophalen. Ook Vlamingen hadden problemen. Pas daarna kregen wij onze boardingpassen. Tegen de tijd dat de vlucht zou moeten vertrekken, liepen we pas in de regen richting de bus. Welkom in Afrika, waar zelfs de vliegtijden niet zo nauw worden genomen. Maar: hakuna matata zeggen ze dan.

We reden wel 10 meter met de bus. Toen moesten we er weer uit. Rij voor rij mochten we het vliegtuig in. Wij hadden natuurlijk de achterste plekken en ik ben direct weer in die bus gaan staan. Je werd kletsnat buiten. Het vliegtuigje is echt ienimini klein. Propvol en op en in elkaar. De koffers zitten niet in de buik, maar gingen in de staart en om heel eerlijk te zijn, die van ons heb ik niet de staart in zien gaan. We gaan het beleven.

Inmiddels was het al ruim 40 minuten na vertrektijd, niet dat we gingen vertrekken... er waren nog 6 passagiers die aan boord moesten en toen zij eenmaal waren ingestapt... toen zij eenmaal waren ingestapt... tijd in Afrika is totaal iets anders dan in Nederland. Ver na landingstijd gingen we dan eindelijk taxien. Het mocht ook wel, de ruimte die we deelden is ongeveer half zo groot als ons toilet thuis (boven) en die is al niet zo heel ruim. Als ontbijt hebben we maar een yoghurtje van Schiphol en een colaatje naar binnen geschoven en het allemaal op ons af laten komen. De airline staat ook nog eens op de zwarte lijst dus wat kan er nou eenmaal allemaal mis gaan...

Het laatste uurtje vliegen werd dus een heel lang uurtje vliegen.

Daarna door de immigratie, aan het ene loket een visum kopen, bij het volgende loket afrekenen en nee dat kon niet in één keer, dus 2 pintransacties, dan door naar loket 3 om te laten zien dat je het visum had gekocht, kreeg je mooie stempeltjes in je paspoort (en nee het is onmogelijk om bij loket 3 te komen terwijl je loket 2 hebt overgeslagen.. Dan je koffers halen en die nog door een scanner halen, waar totaal niet naar werd gekeken maar waar wel een enorme rij voor stond.

Gelukkig stond de chauffeur al klaar en konden we direct onze auto in! Laat de vakantie nu maar echt beginnen!

We reden in iets meer dan een uurtje naar de koffie-en bananenplantage. Onderweg kregen we van de chauffeur al wat lessen Swahili. Jambo is hallo en zeg geen "coffee" want dat betekent dat je klappen wilt krijgen.

Op de plantage kregen we uitleg wat ze daar deden en hoe oud de plantage al was. Naast koffie- en bananenteelt werden er ook stoelen gevlochten. Een handwerkje van ongeveer 20 uur! Daarnaast moest het frame nog worden gemaakt en de stoel worden gelakt. Kijk je toch heel anders tegen die prijs van 80 euro aan.

Na de uitleg liepen we over de plantage. We liepen eerst langs de vlechters, die net lunchpauze hadden en daarna naar de koffiebonen. Ze beginnen groen, worden dan geel en vervolgens rood. Als ze rood zijn worden ze met de hand geplukt. In de vrucht zitten 2 boontjes die heel zoet smaken...

Vervolgens liepen we een rondje over de rest van het land en kregen we uitleg over de bananenbomen die maar 1x een tros geeft en dan gekapt moet worden en herplant. Voor Jeff was het ook meteen duidelijk waarom bananen krom zijn.

De lunch die we kregen was echt super lekker, regionale pannenkoekjes met rijst, vlees en gekookte bananen. Dat laatste was niet zo lekker. Heel melig en droog. Van het andere hebben we meer dan genoten.

Na de lunch gingen we de koffiebonen pellen. Vervolgens zagen we hoe ze gedroogd werden en daarna mochten we zelf weer aan de slag. Eerst de gedroogde bonen pellen, met een stok in een soort vijzel. Dan de velletjes weg schudden. Vervolgens de bonen gaan branden en deze bonen daarna weer stampen in de vijzel.

Onze gids Kelvin legde uit dat ze er vaak bij zingen omdat het vrij zwaar werk is en ze zo afgeleid zijn van het zware werk. Zijn jongere broertje kwam erbij en met zijn losse heupen werd het een waar feestje.

Na het feestje was het een kwestie van water koken, de koffie toevoegen en drinken maar! Jeff genoot zichtbaar van zn zelfgemaakte koffie. Zijn koppie glom van trots. De koffie die overbleef mochten we een naam geven (folevel brand) en kregen we mee naar huis! Zo kan hij thuis nog even terugdenken aan deze dag.

De dag duurde een stuk langer dan gepland. Na een korte stop bij de pinautomaat, voor een habbekrats ben je hier miljonair, en de supermarkt reden we naar het resort. Het resort is mooi, helaas is het zwembad niet verwarmd en het is hier niet heel erg lekker weertechnisch gezien (jaja, altijd als wij op vakantie zijn schijnt de zon in NL en nemen we dat vieze koude weer mee op vakantie). We hebben dus even geprobeerd naar het zwembad te gaan, maar stonden al snel onder een lekkere warme douche.

Inmiddels was het tijd om de buikjes te vullen en hebben we gegeten op het resort. Het eten viel een beetje tegen, friet bakken lukte niet helemaal en het vlees en vis was iets te lang gegaard. Het dessert hebben we mee terug laten nemen. Jeff wist het mooi te verwoorden: "het droge brood vooraf zonder iets, was echt het lekkerst!" We zijn vrij snel terug naar de kamer gegaan om lekker te gaan slapen. We zijn meer dan bekaf!