Afrikaanse massage

Deze nacht was gelukkig een stuk minder koud en ook iets langer, we hoeven namelijk niet opnieuw in te pakken. Eindelijk een kwartiertje uitslapen en de spullen laten liggen. Pas morgen gaan we weer verkassen. Na een verrassend goed ontbijtje, een groot buffet waar vooral veel fruit lag, pikken we de lunchboxes op en gaan we naar de Hadzabe en Datoga stammen (tribes).

Het is een flinke rit, een Afrikaanse massage van ruim 2 uur, bijna 2,5 zelfs. Onderweg stoppen we om een extra gids op te pikken. Deze gids spreekt namelijk ook de klankentaal waarmee de leden van de stam onderling met elkaar spreken. Aangezien zij geen Swahili of Engels spreken is hij erg nuttig als tolk. Voorheen behoorde hij ook tot de eerste stam, hij is echter gaan studeren en niet teruggekeerd. Gelukkig is het contact goed gebleven.

Bij aankomst gaan we eerst even naar het bushtoilet en dan maken we kennis met de stam. We krijgen van iedereen een boks en leren hallo te zeggen. Ontzettend moeilijk! We krijgen uitleg dat de beste jager de leider is en dat ze hun pijlen en bogen zelf maken. Daarna vertelt een van de stamleden over de verschillende soorten pijlen. Nu is de tolk hard nodig. Daarna krijgen we de keus om te leren dansen, te gaan oefenen met het pijl-en boogschieten of om mee te gaan op de jacht. We kiezen voor het laatste. We maken flink wat meters, moeten soms veel rennen, dwars door de bush heen, dan weer stil staan en ze goed in de gaten houden. De tolk gaat ook mee, voor als we ze kwijt raken. De jongste van het stel let echter goed op ons en zorgt ervoor dat we ze niet kwijt raken. Tijdens de jacht schieten ze één vogel. Daarna mogen wij nog even schieten. Prima joh, ze staan verbaasd, ik schiet zo 3 pijlen in de roos. Jeff moet nog even oefenen maar krijgt zijn pijlen wel afgeschoten. Daarna is er nog een kort moment voor een dansje en zeggen we gedag. Weer wordt er geacht een tip te geven en het liefst nog dat je iets koopt. De prijzen zijn echter bijzonder hoog en we laten het voor wat het is.

Terug in de auto hebben we het er nog even over. Het was een leuke ervaring maar ergens voelt het toch alsof ze vanvond allemaal in hun Mercedes stappen en naar huis rijden.

Vanuit hier rijden we naar een andere stam. Deze stam heeft, in tegenstelling tot de andere stam wel een kudde. Zij verwerken metalen tot speerpunten en sieraden. Ook wordt er uitgelegd dat de vrouwen hier nog altijd een soort van worden uitgehuwelijkt en dat een man meer vrouwen mag hebben. Een vrouw tussen de 16 en 21 jaar kost gemiddeld 15 koeien, een vrouw tussen de 22 en 28 jaar kost gemiddeld 8 koeien en een vrouw tussen de 28 en 35 jaar 1 koe. Daarna zijn ze gratis. Meestal is het de vader die de beslissing neemt. Het voelt een beetje als mensenhandel en ergens heb ik erg met ze te doen. Ze leven in schammele lemelen hutjes, hebben geen stromend water, mogen weinig en hebben nauwelijks iets te zeggen.

De kinderen bij deze stam zijn schattig. Één meisje helemaal. Ze komt al snel bij ons zitten en is niet meer bij ons weg te slaan. Ze gaat makkelijk mee naar de auto (we halen een banaan voor haar). Als we hadden gewild hadden we haar voor een paar koeien zo mee mogen nemen. Eigenlijk schandalig.

Daarna rijden we terug, we droppen de gids waar we hem hebben opgepikt, Jeff geeft m nog een fooi en dan rijden we weer 2 uur zwaar hobbelend terug naar ons resort.

De zon begint zich eindelijk te laten zien en we besluiten om de massage met een uur uit te stellen, wellicht kunnen we nog wat zonnestralen meepikken. Dit was een slim idee. We lopen naar het zwembad en gaan op een cabana liggen. We maken enkele foto's in het water met uitzicht op Lake Manyara en hebben even 45 minuten rust. We lopen snel naar de kamer, kleden ons om en gaan dan naar de spa. De weg naar boven weer met de Tuktuk en ook de zingende chauffeur is weer van de partij.

De massage duurt een uur en is heerlijk. We genieten alle twee. Helemaal zen, ontspannen en glimmend van de olie gaan we terug naar ons huisje. We zetten de douche aan en na een minuut of 5 is die warm. Inmiddels krijgt hij het water al niet meer goed weggespoeld. Gelukkig hebben we enkele handdoeken uit het zwembad meegenomen die nu kunnen dienen als dam.

Na het douchen bellen we weer, weer geven we aan dat we een waterballet in de kamer hebben en of er misschien een föhn is. Jeff zou graag zijn haar willen wassen en ik ben vergeten onze eigen föhn in te pakken. Oepsie.

We dirken ons vanavond voor de eerste keer een beetje op. We hebben er zin in, het is Italiaanse avond en dat belooft lekker eten. Onze zingende tuktukker is er ook weer bij, hij maakt het verblijf hier echt leuk en dus geven we hem een leuke fooi.

We mogen ook vandaag weer boven zitten, daar zijn we blij om. Het uitzicht is net zo prachtig, alleen zit je achter glas en dat is toch een stuk warmer. Jeff begint met een stuk vis en ik een tomatensoep. Het is best prima te eten. Naast ons komen Italianen te zitten en ik hoor ze praten. Langzaamaan kan ik enkele woorden oppikken. Als hoofdgerecht hebben we arancini en vlees. Tsja, de arancini zijn leuke balletjes met weinig smaak en Jeffs vlees is enkel een stuk bot. Er zit niet eens vlees aan. Na 20 minuten zwaaien en wachten komt er eindelijk een ober en 4 minuten later hebben we een nieuwe op tafel staan. Dit is beter eetbaar.

Het dessert is panna cotta en de Italianen zijn het er al over eens. Dit is geen panna cotta. We kunnen ze niet anders dan gelijk geven. Het lijkt wel een stukje La Vache qui rit met een smaakje en passievrucht eroverheen. Ik ben blij dat mijn stukje maar heel klein was. [e-1f600] Jeff had een veel groter stuk gekregen.

Terwijl we aan het dessert zitten begint het Jambo Jambo lied te spelen. Alle mannelijke personeelsleden zingen mee. Het klinkt fantastisch. De tuktukker ziet ons zitten en komt gauw een high five geven en dan gaat hij terug zijn groep in. Vandaag is er iemand jarig en dus wordt er gezongen.

We hebben onze bordjes en glazen leeg en gaan terug naar onze kamer, natuurlijk weer per tuktuk. De kamer is klaargemaakt voor de nacht, helaas hebben we geen nieuwe handdoeken gekregen en we willen morgenochtend toch echt douchen. We doen nog een poging tot het kijken van een serie op Netflix. Jeff valt echter binnen een paar minuten in slaap en dus klap ik de laptop dicht, ruim alles op en maak hem dan wakker zodat hij ook zijn tanden kan poetsen. Morgen verhuizen we alweer naar de volgende locatie.