Extra passagiers

Jeffrey heeft echt enorme ballen. Er was ons verteld dat we de kraan ongeveer 5 minuten moeten laten lopen voor warm water. Op onze kamer hing een briefje dat het 10 minuten duurt maar na 36 minuten hadden we nog altijd enkel net ontdooide ijsklontjes uit de kraan komen. Mij veel te koud, maar Jeff moest echt zijn haar wassen en dus stapte hij onder die ijs en ijskoude douche. Na het douchen pakten we de laatste spullen in en belden we voor de tuktuk en mensen die onze bagage konden komen halen. Wij maken een laatste ritje met de zingende chauffeur en gaan dan genieten van het ontbijt.

Ik ga voor wat watermeloen en een eitje, daarnaast 2 glaasjes watermeloensap en een warmechocolademelk. Het is hier nog altijd koud en daarvan warm je lekker op. We zijn nog een beetje ondeugend, vullen in hoe we het verblijf vonden en gaan dan uitchecken, afrekenen en nog even naar het toilet voordat we vertrekken.

Via de Ngorongoro krater rijden we vandaag naar de Serengeti. De krater is een totaal ander landschap dan we tot nu toe hebben gezien. Van bovenaf maken we een paar prachtige foto's. Het is ijzig koud, mensen lopen in dikke jassen en met mutsen op. Ook wij hebben het koud. We stappen terug in de auto en geven aan dat we wel een toilet kunnen gebruiken. Daarvoor moeten we een minuutje of 3 lopen en dat doen we. Als we uit het toiletgebouw komen is de zon gaan schijnen. Truien gaan uit, lange broeken gaan uit en zonnebrandcrème wordt gesmeerd. In minder dan 5 minuten gaat het van ijskoud naar warm. Niet veel later gaat de airco van de auto zelfs aan!

De krater is prachtig, de weg enorm hobbelig. Hier hebben we echt te maken met de Afrikaanse massage. Na best lang te hebben rond gereden en verschillende dieren als giraffen, zebra's en olifanten te hebben gespot is het tijd om een toilet te gaan zoeken. Ik moet namelijk echt heel nodig. We besluiten ook meteen te gaan lunchen en rijden daarom naar de picknickplaats. Het is nog best een stukje rijden, vlak voordat we er zijn zien we heel veel auto's bij elkaar staan. Wij hebben eigenlijk geen tijd om te wachten, ik moet zo nodig naar de wc. Het blijkt dat er een leeuwin voorbij loopt. Geen tijd voor wij rijden verder. Gelukkig kan ik bijna naar het toilet.

Na het legen van onze tankjes rijden we naar het picknick gedeelte. Nee dat is niet ver, maar wel een stuk veiliger dan lopen. We strekken onze benen, eten onze lunch en krijgen er dan extra passagiers bij. Van 4 Britten is de auto kapot en na 18.00 uur mag je niet meer in het park zijn. We geven ze dus een lift. Er wordt vanuit hun reisorganisatie een chauffeur in onze richting gestuurd en er wordt er één naar hun chauffeur gestuurd zodat ook hun spullen en chauffeur het park uit kunnen.

Het is een vrij lange rit, ze vertellen dat ze vanuit Schiphol zijn gevlogen. Niet veel later zoeken ze iets eetbaars in hun tas, ze pikken er nog 1 stroopwafel uit. Ik moet lachen, die werden uitgedeeld op Schiphol. Door de kinderen is het vechten om een stukje. Ik heb dezelfde nog in onze tas zitten, als ik die uit mijn tas haal en aan ze geef zien we twee heel blije gezichtjes. We hebben de krater inmiddels verlaten en zijn in de Serengeti aangekomen. We zien de zon langzaam zakken, zien in de verte nog een olifant en dan op het juiste moment, de lucht wordt rood, de zon groot oranje/geel aan de horizon en een giraf op de juiste plek. Het is maar een paar seconde maar ik weet echt één van de mooiste foto's die ik ooit heb gemaakt te trekken. Een plaatje.

Daarna wachten we een half uur in het donker op hun andere chauffeur. Je gelooft het niet, maar hij had een lekke band gekregen onderweg waardoor het zolang duurde. Tegelijkertijd kregen ze een berichtje dat hun koffers pas morgen kwamen.

Midden in de bush hebben we daarop onze koffers geopend, we hebben nog gloednieuwe tandenborstels en een haarborstel van onze vliegreis in de koffers zitten. Wij gaan die niet nodig hebben en zo kunnen zij tenminste hun haar kammen en tandenpoetsen voordat ze naar bed gaan.

Wij komen door dit prachtige avontuur erg laat aan in ons kamp. We gooien de spullen in onze tent, tot grote opluchting van Jeff staat er een echt bed en hebben we een douche en wc in de tent en gaan dan snel naar het diner.

Voor het eerst, op de lunch bij de koffieplantage na, krijgen we echt Tanzaniaans eten. Dit is zoveel lekkerder dan de poging tot Italiaans voedsel of Franse frietjes. We eten nog net niet onze vingers erbij op. Wel eten we de jappattj (een soort hartige pannenkoek), rijst en runderstoof gewoon met onze vingers, zoals de locals ook doen. Na het eten nemen gaan we terug, doen we nog een drankje en zoeken we de foto's uit. Helaas hebben we hier geen wifi en dus kunnen we niet alteveel uploaden. Dan zijn we snel door ons internet heen.